Krzysztof Kamil Baczynski
2956.jpg

Krzysztof Kamil Baczyński urodził się 22 stycznia 1921 r. w Warszawie w rodzinie mocno związanej ze środowiskiem literackim (ojciec był krytykiem, natomiast matka miała talenty pisarskie). Od dziecka był słabego zdrowia- miał chroniczną astmę, chore serce, w dodatku zagrożony zarażeniem się gruźlicą od ojca.

Baczyński nie szukał zbytnio towarzystwa- wolał samotność. Nie był więc zbyt popularny wśród kolegów. Uczył się słabo, popadał często w konflikty z nauczycielami. Mimo to szczęśliwie zdał maturę tuż przed wybuchem wojny. Jej wybuch był dla Baczyńskiego i dla jego kolegów wielkim wstrząsem.
Jedynym ratunkiem zdawała się być poezja.

Czytał ją, a także pisał- latem i jesienią 1940 r. ukazały się jego tomiki poetyckie. Każdy z nich zawierał po siedem wierszy i był powielony w siedmiu egzemplarzach. Największe uznanie zyskał nie wśród rówieśników, lecz wśród pisarzy starszego pokolenia. Zyskał nawet miesięczną stałą zapomogę u władz podziemia jako pierwszy z młodych literatów. Było to bardzo przydatne- po pierwsze dlatego, że rodzina Baczyńskich żyła w ubóstwie, po drugie, jego wiersze zaczęły ukazywać się w antologiach. Wydanie zresztą i kolportaż antologii było aktem odwagi, bowiem groziła za to kara śmierci.

3 czerwca 1939 r. Baczyński ożenił się z Barbarą Drapczyńską. To jej właśnie zostało poświęconych wiele wierszy. Była jego muzą. Jednak miłość w jego wierszach współistnieje niestety z grozą śmierci, ze świadomością tragicznego losu pokolenia. Niestetynajgorsze stało się jego udziałem- zginął w Powstaniu Warszawskim 4 sierpnia 1944 r. Spoczął na Powązkach Wojskowych. Na Placu Teatralnym istnieje także tablica pamiątkowa ku jego czci.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License